دسترنج خود را مي خورند و نه به سهم خود قناعت مي كنند...
...........................................................................
افتخار، بوقلمون صفت است و وانگهي اگر در آن دقيق شويد، كم ارزش؛هرگز با تلاشي كه
كرده ايد برابر نيست و يا آن لذتي كه به شما مي بخشد محصول خودش نيست، بلكه اين تلاش
است كه افتخار را ارزش مي بخشد.
...........................................................................
...هيچ كس خود را آنگونه كه براستي هست نمي نماياند، بلكه نقاب خود رابر چهره مي زند و
نقش خود را بازي مي كند. در حقيقت، مراتب اجتماعي ما چيزي بيش از يك كمدي بي سر و ته
نيست.
...........................................................................
...اگر كسي نشان دهد كه تو را خوار مي دارد و حقير مي شمارد، در نهايتنشان داده كه توجه
زيادي به شخص تو دارد و مي خواهد كاري كند كه از ارزش كمي كه برايت قايل است آگاه
شوي.
...........................................................................
...هيچ كس نمي داند چه توانايي هايي براي تقلا و تحمل رنج در خود دارد، تا زماني كه اتفاقي
مي افتد و اين نيروها را به جنبش در مي آورد.
...........................................................................
...پس از مدتي طولاني امكان دارد كه بر مرگ رقبا و دشمنانمان هم تقريباً بهقدر مرگ دوستان و
عزيزانمان غصه بخوريم؛ البته زماني كه ايشان را به عنوانشاهدان پيروزيهاي درخشانمان از دست
داده باشيم.
EXarisfa.comEX<-m->http://erfan91.blogfa.com/post/259<-mm->آرتور شوپنهاوئر<-mmm->
برچسب:
نویسنده: ستاره