نیستش که وجودش آرومم کنه:(

خودم دارم میمیرم از اینکه بی خود و بی جهت عشقمو از دادم.....از این و اون بخاطر رفتنش حرف میشنوم...شبو تا صب اشک میریزم...پیگیر جیزیم که میخوادو ندارم بدم:(((

از اون ور از سفر برگشتم کلی مشکلاتو غصه های جدید...آخه خدا چرا..چرا اینقدر زجر...چرا اینقدر غصه درد عذاب اشک چرااااااااااااااااا؟؟؟خدا ناشکر نیستم اما یهو این همه غصه با هم نمیتونم تحمل کنم به کدومش برسم؟؟؟

اونم نیست که یه دل گرمی واسم باشه...نیستش که وجودش آرومم کنه

تروخدا واسم دعا کنید...

راستی...اگه کسی که دوسش دارید بگه چرا دوسم داری؟بهش چه جوابی میدی؟؟؟اصلا جوابی داره؟؟؟من نمیدونم..جواب ندارم آخه یه حس که نمیتونم بیانش کنم اصلا نمیتونم...میخوام ببینم جواب شما چیه دلیلش چیه؟آخه گفته هر وقت جوابش رو پیدا کردی برگرد...احمقم نه؟؟؟راست راست میگه برو من هی التماس میکنم خیلی خرم...خدا جونم کمکک کن....برش نگردون صبر بهم بده

.

.

.

سکوت میکنم تا خدا سخن گوید , رها میکنم تا خدا هدایت کند,دست برمیدارم تا خدا دست بکار شود , به او می سپارم تا آرام شوم .

EXarisfa.comEX<-m->http://just-tanhaei.blogfa.com/post/106<-mm->نیستش که وجودش آرومم کنه:(<-mmm->